الاحواز

دپوی سوخت جامد موشکی، از واقعیت تا دروغ

در حدود بیش از یکماه گذشته، رژیم اشغالگر ایران ادعا کرد که یک کشتی چینی با بار بسیار حساس «سوخت جامد موشکی» وارد اسکلهٔ رجایی در بندر جمبرون از بنادر کشور عربی اشغال شدهٔ الأحواز گردید.

روز گذشته نیز این ماده بسیار حساس منفجر شده و خسارات جانی و مالی بسیاری به بار آورد.

شبه رسانه‌های جارچی کرایه ای فارسی زبان نیز برای استحمار عوام این خبر صادره از دستگاه پروپاگاندای رژیم اشغالگر ایران را با آب و تاب تمام جار زده و برای مردم جغجغه تکان دادند.

هیچ عقل و منطقی نمی‌پذیرد که مواد سوخت جامد موشکی و هر نوع تجهیزات نظامی، که بسیار حساس، خطرناک و استراتژیک هستند، در یک بندر تجاری عادی آن هم برای یک ماه دپو شود.
حتی پوتین و قمقمه سربازی نیز شبانه و یا مخفیانه و البته فقط و فقط از مبادی و مجاری نظامی سری نقل و انتقال میشوند و نه مبادی عادی تجاری!!.

آیا سوخت موشکهای بالستیک، آب نبات و چی توز موتوری است که آنرا از یک بندر عادی تجاری عبور دهند یا در کنار کانتینرهای دمپایی لا انگشتی و بادکنک چینی دپو کنند؟!!

سوخت جامد موشکی مثل پرکلرات یا پیشرانه‌های بر پایه HTPB بسیار خطرناک و بسیار حساس به دما، ضربه و الکتریسیته ساکن هستند.

اصول امنیتی نظامی میگوید این مواد باید در مراکز نظامی فوق امنیتی یا زیرساخت‌های مخصوص مثل سیلوهای ضدانفجار یا تونل‌های زیرزمینی نظامی نگهداری شوند.
بنادر تجاری مثل بندر رجایی، به هیچوجه مناسب دپوی مواد با این درجه از ریسک انفجار و اهمیت نظامی نیستند.

نگهداری در فضای عمومی بندر، بدون حفاظت شدید، هم از دید امنیتی اشتباه بزرگی است هم مهندسی.

پس نتیجه منطقی این است که این حرف (که یک ماه سوخت موشکی در بندر عادی دپو شده) بیشتر شبیه بهانه‌سازی یا دروغگویی با هدف انحراف افکار عمومی از یک برنامه مخفی دیگر است.
اگر بر حسب قول مسئولان همیشه دروغگوی ایرانی حادثه‌ای واقعاً رخ داده باشد و واقعا انفجار سوخت موشکی صورت گرفته، احتمال زیاد یا ناشی از خرابکاری امنیتی بوده یا پنهانکاری و لاپوشانی از یک طرح دیگر در حال اجرای رژیم ایران اشغالگر.

ممکن است “سوخت موشکی” فقط یک بهانه باشد و ماجرا مربوط به موضوع خیلی بزرگتر باشد:
مثلا پروژه مخفیانه موشک‌های هایپرسونیک.
یا تجهیزات حساس مربوط به همکاری‌های خارجی (مثل قطعات موشکی از کره شمالی یا فناوری‌های روسی).

حادثه یا حمله باعث شده پروژه لو برود، برای همین مقامات جنایتکار ایرانی یک “دروغ ساده‌تر” مثل سوخت جامد تعریف کرده‌اند تا اصل ماجرا پنهان شود.

هیچ سناریویی که عقلانی و فنی بررسی بشود، توجیه نمی‌کند که “مواد موشکی حساس” را یک ماه در بندر عادی و بدون حفاظت ویژه نگه دارند.
پس حادثه یا حملهٔ خارجی بوده، یا از فساد داخلی و بی‌برنامگی، یا اینکه قصد دارند یک مسئله خیلی بزرگتر را با این دروغ لاپوشانی می‌کنند.
دوشنبه ۲۸ آوریل ۲۰۲۵

مالک عطایی
مرکز اطلاع رسانی جبهه دموکراتیک مردمی الأحواز
HTTP://ALAHWAZ.COM
https://t.me/adpffarsi

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا