ب: ملل تحت ستم

تشديد سیاست‌های تفرقه‌افکنانه رژيم اشغالگر إيران ميان ملل تحت اشغال پس از شکست پروژه توسعه طلبانه ايران در سوریه و منطقه

پس از شکست پروژه‌های توسعه‌طلبانه رژيم تروريست پرور و اشغالگر ايران در سوریه و دیگر مناطق خاورمیانه، حاکمیت جمهوری اسلامی – چه در ساختارهای حکومتی و چه در میان اپوزیسیون کنترل‌شده و وابسته – احساس خطر جدی کرده است. این شکست‌ها نه‌تنها موقعیت ژئوپلیتیکی ایران را در منطقه تضعیف کرده، بلکه پایه‌های مشروعیت داخلی رژیم را نیز به‌شدت متزلزل ساخته است فرصت سرنگوني رژيم و تقسيم جغرافياي سياسي ايران و أستقلال ملل تحت اشغال را چند برابر كرده است .
سازمانهاي امنيتي دولت اشغالگر ايران و اپوزسيون خارجي ايران كه ملل تحت اشغال را خطر جدي عليه رژيم و جعرافياي سياسي ايران ميدانند ،هميشه بر پايه اختلاف بينداز و حكومت كن ميان ملتها تاكيد كرده سياستهاي مختلفي را در طي دهها سال پيش در نظر گرفتند كه ميتوان به مهمترين انها إشاره نمود.
۱. اهداف سیاست‌های تفرقه‌افکنانه

رژیم ایران همواره برای بقای خود به سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن» متوسل شده است. در این راستا، حکومت تلاش دارد:
• ایجاد اختلافات قومی و مذهبی: تشدید اختلافات بین ملت‌های تحت اشغال (عرب‌ها، کردها، بلوچ‌ها، ترک‌ها ‘لورها تركمنها ، قشقائي ها بختياريهاو گيلكها و سایر اقوام) به‌منظور جلوگیری از اتحاد آن‌ها.
• تحریف خواسته‌های ملت‌ها: معرفی مطالبات ملی و حقوقی ملت‌های تحت اشغال به‌عنوان «اقوام يا زبانهاي ايراني و عنوانين چون عشاير و إيلها و بعضا تجزيه طلب بجاى استقلال » و «تهدید امنیت ملی»” يا وابسته به كشورهاي منطقه نيز نام برد .
• نفوذ در جنبش‌های استقلال‌طلب: تلاش برای نفوذ در میان نیروهای مبارز و ایجاد انشعاب و چنددستگی.
• استفاده از اپوزیسیون وابسته: برخی گروه‌های به‌ظاهر اپوزیسیون، که عملاً در خدمت سیاست‌های رژیم هستند، سعی می‌کنند جنبش‌های آزادی‌خواه را بی‌اعتبار و منزوی کنند.

۲. ابزارهای رژیم برای تفرقه‌افکنی

رژیم ایران برای اجرای سیاست‌های تفرقه‌افکنانه از ابزارهای متعددی استفاده می‌کند، ازجمله:
• رسانه‌های دولتی و وابسته: استفاده از شبکه‌های تلویزیونی، فضای مجازی و رسانه‌های وابسته برای انتشار اطلاعات نادرست و ایجاد سوءظن میان ملت‌ها.
• جنگ روانی و اطلاعاتی: انتشار شایعات، انتشار نقشهاى جعلى و تحريك إحساسات ملل عليه همديگر ‘ اخبار جعلی و ایجاد فضای بی‌اعتمادی میان نیروهای مبارز ملل و حمله مطبوعاتي به ملل از طرف بظاهر فعالين ملل ديگر
• سرکوب مستقیم و غیرمستقیم: استفاده از ابزارهای امنیتی برای سرکوب رهبران و فعالان سیاسی، و هم‌زمان تطمیع برخی افراد برای همکاری با رژیم.
• نفوذ در سازمان‌ها و احزاب: تلاش برای ایجاد انشقاق و اختلاف در میان سازمان‌ها و احزاب ملی و آزادی‌خواه.

۳. ضرورت هوشیاری و وحدت نیروهای مبارز

در برابر این سیاست‌های پیچیده و سازمان‌یافته، هوشیاری نیروهای آزادی‌خواه و استقلال‌طلب ملت‌های تحت اشغال ایران امری ضروری است.
• افشای سیاست‌های رژیم: باید تلاش شود که سیاست‌های تفرقه‌افکنانه رژیم به‌طور شفاف برای مردم توضیح داده شود.
• تقویت همگرایی میان ملت‌ها: همکاری و اتحاد میان جنبش‌های آزادی‌خواه، با تمرکز بر اهداف مشترک، می‌تواند قدرت ملت‌های تحت اشغال را چندین برابر کند.
• ارتقای آگاهی سیاسی: افزایش آگاهی عمومی در میان ملت‌ها درباره حقوق ملی و بین‌المللی خود.
• توسعه روابط بین‌المللی: همکاری با نهادها و سازمان‌های بین‌المللی برای رساندن صدای ملت‌های تحت اشغال به جهان.

۴. نقش نخبگان و رهبران سیاسی

نخبگان و رهبران سیاسی ملت‌های تحت اشغال باید نقش محوری در مقابله با این سیاست‌ها ایفا کنند:
• تقویت اتحاد داخلی و جلوگیری از اختلافات غیرضروری.
• استفاده از دیپلماسی هوشمندانه برای جلب حمایت بین‌المللی .
• برگزاری جلسات مشترک و برنامه‌ریزی هماهنگ میان جنبش‌های ملی.
. عدم اعتماد كوركورانه به وعدهاى نيروهاي برون مرزى و تقويت اتحاد استراتيجيك با ملل تحت اشغال در جغرافياى سياسي ايران .
عدم فريب وعدهاى كشورهاى منطقه و برخورد با ملل همسايه كه شريك مبارزاتي هستند .

۵. نتیجه‌گیری

رژیم جمهوری اسلامی در شرایط ضعف و بحران به سر می‌برد و برای بقای خود به هر ابزاری متوسل می‌شود. سیاست‌های تفرقه‌افکنانه تنها در صورت بی‌توجهی و ناهماهنگی نیروهای آزادی‌خواه مؤثر خواهند بود. بنابراین، اتحاد، هوشیاری و آگاهی سیاسی، کلید مقابله با این سیاست‌ها و گام مهمی در مسیر دستیابی به حقوق مشروع ملت‌های تحت اشغال ایران است.

تجربه نشان داده است که هرگاه ملت‌ها توانسته‌اند بر اختلافات داخلی غلبه کرده و به‌صورت یک‌پارچه عمل کنند، قدرت سرکوب و تفرقه‌افکنی رژیم و اشغالگران و دخالت نيروهاي بيگانه کاهش یافته و جنبش‌های استقلال‌طلب به دستاوردهای مهمی رسیده‌اند.
تنها راه رسيدن به حق تعيين سرنوشت و استقلال ملل تحت اشغال إيران هماهنگي و أتحاد استراتيجيك اين ملل عليه اشغلگران است

مركز اطلاع رساني جبهه دمكراتيك مردني احواز 

جدش 

06.01.2025

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا