پیام دبیرکل جبهه دموکراتیک مردمی احواز، صلاح ابو شریف احوازبه آقای عبدالله مهتدی، دبیرکل محترم حزب کومهله زحمتکشان کردستان ایران
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای مهتدیبا سلام و احترام،در کنفرانس پارلمان اروپا که در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۲۶ برگزار شد، در سخنرانی جنابعالی نام «خوزستان» بهجای «احواز» بهکار برده شد. موضوعی که از نظر ما قابل توجه و نیازمند توضیح و تصحیح است.نام تاریخی و ملی سرزمین ما «احواز» است و این سرزمین در طول صدها سال گذشته، حتی در ادبیات و مکاتبات رسمی حکومتهای متعاقب حاکم بر جغرافیای سیاسی ایران، با عنوان «عربستان» یا «سرزمین عربها» شناخته و نام برده میشد. در مقابل، «خوزستان» نامی تحمیلی است که در چارچوب سیاستهای تغییر هویت و بافت جمعیتی، از سوی حاکمیت ایران بر بخشی از این سرزمین اطلاق شده است.خوزستان، تنها بخشی از سرزمین احواز است که آخرین بخش آن، امارت محمره در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۹۲۵ به اشغال درآمد. امروز ما، در آستانه یکصدمین سالگرد این اشغال قرار داریم و یاد و خاطره هزاران هزار شهید راه آزادی و استقلال این سرزمین را گرامی میداریم.بهکارگیری نام «خوزستان» در سخنرانی رسمی جنابعالی، از دید ما نه یک خطای ساده یا لغزش لفظی، بلکه موضعی قابل تأمل و دارای پیامدهای سیاسی است. اینکه نامگذاریها در عمل همسو با روایت و سیاستهای اشغالگران دیروز و امروز سرزمین ما تلقی میشود و بهنوعی بازتولید همان ادبیات تحمیلی است که هدف آن انکار هویت تاریخی و ملی ملت عرب احواز بوده است.همچنین، چنین رویکردی میتواند در راستای منافع جریانهایی تفسیر شود که حتی در سناریوهای پس از سرنگونی این رژیم استبدادی، همچنان نگاه هژمونیکگرانه و قومگرایانه به سرنوشت و حقوق ملی دیگر ملتها دارند.شما بهخوبی آگاهید که سرزمین احواز، که مرزهای آن تا بیش از سال ۱۹۲۶ تا ایالات اصفهان امتداد داشت، در نتیجه سیاستهای اشغالگرانه به چندین استان تقسیم گردید و نام آن، و حتی نام شهرهای آن، بهصورت سیستماتیک تغییر داده شد تا هویت تاریخی و ملی آن محو گردد.این روند، همانند آنچه در کردستان رخ داده است جایی که بخشهای مختلف آن به نامهای گوناگون تقسیم و از یکدیگر جدا شدهاند نشاندهنده یک سیاست واحد در جهت تضعیف هویت ملتها و جلوگیری از تحقق حقوق مشروع آنان است.در عین حال، ما بر ضرورت هماهنگی مبارزاتی میان ملتهای تحت ستم تأکید داریم؛ هماهنگیای که بهدور از ایجاد شکافهای تاریخی و با پرهیز از نمکپاشی بر زخمهای تاریخی شکل گیرد و بر پایه احترام متقابل، درک حساسیتهای هویتی و همراهی در مسیر دستیابی به آزادی و حق تعیین سرنوشت استوار باشد.از اینرو، تأکید میکنیم که احترام به نامهای اصیل و تاریخی ملتها، بخشی جداییناپذیر از پایبندی به اصول آزادی، عدالت و حق تعیین سرنوشت است؛ اصولی که مبارزات مشترک ملتهای تحت ستم بر آن استوار است. بر همین اساس، انتظار میرود در ادبیات سیاسی و رسانهای، از بهکارگیری نامهای تحمیلی که برخلاف اراده ملتهاست، پرهیز شده و از نامهای واقعی و تاریخی استفاده گردد.با احترام،
صلاح ابو شریف احوازی
دبیرکل جبهه دموکراتیک مردمی احواز
17.04.2026
