رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی ایران، که در قالب یک فاشیسم فارس و با پوششی از شیعهگرایی و اسلامنمایی عمل میکند، بر پایه سرکوب و تبعیض سیستماتیک بنا شده است. در این ساختار استبدادی، مسئله حقوق زنان بهعنوان یکی از بنیادیترین مسائل انسانی و اجتماعی، همواره نادیده گرفته شده و به آن پاسخی درخور داده نشده است. در چنین فضایی، انتظار میرود زنان فارس در کنار دیگر زنان ملل تحت ستم و ملتهای غیر فارس، برای دستیابی به حقوق انسانی و رفع تبعیضهای جنسیتی به مبارزه برخیزند. اما آنچه مایه شگفتی است، حضور زنانی در میان جامعه فارس است که بهجای ایستادن در برابر بیعدالتی، خود به ابزار سرکوب و ترویج شعارهای فاشیستی علیه ملتهای تحت اشغال تبدیل شدهاند.
این مسئله بهویژه در رفتار زنان فاشیست فارس نسبت به ملت ترک آذربایجان جنوبی، عربهای احواز ، و کردها ، بلوچها و لورها رواج بیشتری دارد. این ملتها که برای کسب حقوق إنساني و حق تعيين سرنوشت خود و رهایی از تبعیض نژادی، فرهنگی و زبانی مبارزه میکنند، با شعارهای نفرتآمیز و تفرقهافکنانه مواجه میشوند. زنان فاشیست فارس، بهجای همراهی با دیگر زنان و ملتهای تحت ستم، و حمایت از حقوق انسانیشان، در راستای تقویت ساختارهای استعماری و اشغالگرانه گام برمیدارند.
فاشیسم و نقش تبلیغات ایدئولوژیک
رفتار فاشیستی این زنان، نتیجه دهها سال کار فرهنگی فاشیسم شاهنشاهی از دوره حکومت پهلوی تا شستشوی مغزی توسط رژیم جمهوری اسلامی است. این رژیمهای واپسگرا با تکیه بر ایدئولوژی و فرهنگ برتری نژادی فارس و تحقیر دیگر ملل و هویتهای فرهنگی و زبانی غیر فارس، تلاش میکنند هرگونه حرکت برای همبستگی و اتحاد ملل در مسیر رهایی را سرکوب کنند. در این فضای آغشته به نفرتپراکنی، زنان فاشیست فارس بهجای تمرکز بر مبارزات خود علیه نظام سرکوبگر، عملاً به مهرههایی در خدمت سیاستهای تبعیضآمیز رژیمهای حاکم فارسمحور از سلطنتطلب تا جمهوری اسلامی تبدیل میشوند.
نماد عینی فاشیسم فارس در ورزش
یکی از نمادهای آشکار این فاشیسم کور را میتوان در مسابقات ورزشی مشاهده کرد. در جریان مسابقات فوتبال بین تیم تراکتورسازی تبریز، که نماد ملی ملت ترک آذربایجان جنوبی است، و تیم پرسپولیس تهران، که نمایانگر نظام فارسمحور رژیم است، زنان فارسزبان و دیگر هواداران تیمهای وابسته به رژیم با سردادن شعارهای فاشیستی و تحقیرآمیز علیه ملت ترک، عمق نژادپرستی و تبعیض حاکم بر جامعه ایران را به نمایش میگذارند. این رفتارها نشاندهنده بیتفاوتی به حقوق انسانی و پذیرش ایدئولوژی نفرتپراکنی است که توسط رژیم اشاعه یافته است.
در نهایت باید گفت که آزادی ملت فارس، بهویژه زنان آن، ارتباط مستقیمی با آزادی ملتهای تحت اشغال ایران دارد. برای تغییر این وضعیت و حرکت بهسوی یک جامعه آزاد و دموکراتیک، نیازمند تغییر در نگرشها و باورهای اجتماعی هستیم. زنان فارس باید از همراهی با سیاستهای فاشیستی رژیم و اپوزیسیون فارسمحور فاصله بگیرند و در کنار دیگر زنان ملل تحت ستم و ملتهای تحت اشغال صدای اتحاد و همبستگی را بلند کنند. باور به آزادی و حق تعیین سرنوشت برای همه آحاد ملتها، تنها راه تحقق عدالت و برابری است.
مبارزه با فاشیسم نهتنها وظیفهای اجتماعی، بلکه گامی انسانی در جهت تحقق عدالت، آزادی، و حق تعیین سرنوشت برای همه ملتهای تحت ستم و اشغال است.
امل صلاح احوازی
مرکز اطلاعرسانی جبهه دمکراتیک مردمی احواز
٢٦/١/٢٠٢٥
Adpf.org
