Home / گزارش ها / الاحواز / رژيم اشغالگر ايران اعدام؛ حداقل «هشت هزار» اعدام ظرف 20 سال

رژيم اشغالگر ايران اعدام؛ حداقل «هشت هزار» اعدام ظرف 20 سال

استفاده از ابزار اعدام برای “سرکوب حداکثری” سابقه‌ای طولانی در تاریخ ننگین رژیم اشغالگر ایران دارد.

دادگستری استان آذربایجان غربی صبح روز 24 تیرماه، چند ساعت پس از اعدام دو زندانی کرد (صابر شیخ‌عبدالله و دیاکو رسول‌زاده)، در اطلاعیه‌ای نوشت که «سیاست قطعی دستگاه قضایی در دوران تحول برخورد قاطع و عبرت‌آموز» است.

دوران تحول اشاره به برنامه «تحول قضایی» است که اسفند 97 در پی انتصاب ابراهیم رئيسی به عنوان رئیس قوه قضائیه مطرح شد.

در یک‌ونیم سالی که از ریاست ابراهیم رئيسی (قصاب زندانیان) می‌گذرد، اگرچه تمرکز حامیان او بر «مبارزه با فساد» به عنوان شاخص تحول قضایی بوده است، ولی صدور احکام گسترده اعدام نشان می‌دهد که شاخص تحول قضایی در دوره ابراهیم رئيسی، سرکوب است.

گزارش‌های منتشره توسط دو نهاد عفو بین‌الملل و سازمان حقوق بشر ایران نشان می‌دهد که طی بیست سال، در حدفاصل 200 تا 2019 هشت هزار و 71 مورد اعدام در زندان‌های ایران اشغالگر یا در ملاء عام اجرا شده است.

سازمان حقوق بشر ایران همچنین از اجرای 600 مورد حکم اعدام در حدفاصل سال‌های 2010 تا 2013 خبر داده است که با توجه به کمبود برخی مستندات، در آمار بیش از هشت هزار نفر لحاظ نشده‌اند.
این آمار و ارقام سبب شده که در دو دهه گذشته رژیم اشغالگر ایران همواره در صدر بیشترین میزان اعدام‌ها قرار گیرد، به گونه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها به «جمهوری اعدام» شهرت یافته است.

بر اساس آخرین گزارش سازمان عفو بین‌الملل که اردیبهشت سال 99منتشر شد، ایران اشغالگر مسئول بیش از یک‌سوم اعدام‌های ثبت شده در جهان است و پس از چین در رتبه دوم قرار دارد.

شراکت دیرینه رژیم اشغالگر ایران با چین در این رتبه‌ها در حالی است که سازمان‌های حقوق بشری بارها تاکید کرده‌‌اند که آمار اعدام‌ در (ایران) بیش از ارقام ثبت شده است.

علاوه بر اینکه سازمان‌های حقوق بشری در داخل جغرافیای سیاسی ایران دفتر و نیرو برای تعقیب و بررسی اخبار ندارند، در حدفاصل 2000 تا 2010 نیز به دلیل کمبود شدید نهادهای اطلاع‌رسانی مانند وب‌سایت‌ها و شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای و همچنین نبود شبکه‌های اجتماعی، بسیاری از اخبارهای مربوط به اعدام و بازداشت انعکاس چندانی در خارج از جغرافیای سیاسی ایران نمی‌یافت.
مرور برخی دوره‌های خاص نشان می‌دهد که استفاده از اعدام برای سرکوب، یک دستور کار محسوس قضایی و امنیتی بوده است.

فواد فرج پور

مرکز اطلاع رسانی جبهه دمکراتیک مردمی الاحواز
WWW.ALAHWAZ.COM

About Admin

Leave a Reply

Share This